Persoonlijk

2 weken terug in Nederland | Wereldreis

Travelhotspots.nl

Twee weken geleden kwam ik aan in Brussel en was mijn wereldreis plots over. De vrijheid waar ik een beetje aan was gehecht, de leuke mensen die ik had leren kennen en het in en uitpakken van mijn backpack was voorbij. Ik kan je zeggen dat het wel een gek gevoel was. In de trein van BelgiΓ« naar Utrecht zat ik tussen allemaal druk pratende Nederlanders. Mensen die op weg waren naar school of hun werk. Het “echte” leven was begonnen…

Maar mijn reis naar huis begon in Mexico City. ’s Ochtends vroeg ging ik met de Uber, een goedkopere taxi, naar het vliegveld. Mijn eerste vlucht naar Cancun zou die dag om 09:00 vertrekken. Een vlucht van zo’n twee uur, dus prima te doen. Ik had zelfs geluk want de hele vlucht waren de twee stoelen naast mij vrij. Maar goed, wat doe je eigenlijk met die ruimte? Niks. Ja, ik kon al mijn spulletjes kwijt. Ach, het gaat om het idee.Β 
Vervolgens kwam ik aan in Cancun en moest ik mijn backpack, die opvallend genoeg maar negentien kilo woog, ophalen. Het eerste deel ging goed. Ik zag mijn backpack en alles was nog goed afgesloten.

Het tweede deel ging echter iets minder goed: bij het inchecken van mijn nieuwe vlucht naar Brussel begon het gedoe al. Ik moest naar de immigratiedienst. Ik dacht op dat moment, “hoe kan dat nou? Ik had mijn visa nog en ik zou binnen de vastgestelde 180 dagen het land uit zijn.” Maar volgens de man achter de balie was ik via land, Mexico binnengekomen. Ja, dat klopt. Ik ben de grens met Belize overgestoken en hoorde van de douane dat ik binnen 180 dagen Mexico uit moest zijn. Dat ik in dit geval eigenlijk maar zeven dagen had om het land te verlaten, had niemand mij verteld. Behoorlijk pissig liep ik richting de immigratiedienst. Daar kwam ik er al snel achter dat meerdere reizigers dit ‘probleem’ hadden. Maar op dat moment zat er niks anders op dan de 500 pesos, ofwel 22 euro te betalen. Toen ik bijna aan de beurt was bleek dat je alleen contant kon betalen. Ja hoor, had ik net al mijn pesos opgemaakt. Ik stapte de rij uit en stond vervolgens in de volgende rij bij de pinautomaten. Toen ik daar eenmaal uit was, zag ik dat de rij voor de immigratiedienst twee keer zo groot was geworden. Er stonden zeker 25 mensen te wachten. In eerste instantie sloot ik netjes achteraan aan. Maar toen bedacht ik mijzelf. Vlug ging ik naar voren en vroeg of ik weer op mijn oude plekje mocht aansluiten. Gelukkig dat mocht.

Nadat ik een nieuw papiertje en een stempel had ging ik terug naar de incheckbalie. Daar ontstond het volgende probleem. Het duurde allemaal vrij lang. Opeens zei de man achter de balie dat het vliegtuig, de enige die dag, al vol zat. Ik schrok want ik had al een treinticket gekocht bij de NS. En daarbij wilde ik gewoon nu weg van het vliegveld en naar Nederland. Er werd een collega bijgehaald en die constateerde na zo’n tien minuten dat ik was verwisseld met een man. Schijnbaar was ik al ingecheckt maar dan onder een naam van een vreemde man. Door alle fouten die zich opstapelden vertelde het grondpersoneel dat ik beter zo’n veertig minuten kon wachten. Zodat zij konden kijken of er nog een plekje voor mij zou zijn. Blij van dit nieuws werd ik niet, want ik had tenslotte zo’n acht weken daarvoor mijn ticket al geboekt. Dus hoe dan ook wilde ik mee met die vlucht.

Maar op het moment dat ik aangaf dat ik mijn backpack terug wilde hebben, kwam men erachter dat mijn boarding pass al was uitgeprint. De persoon waar ik eerder die middag mee sprak, had mijn boarding pass al uitgeprint en ergens apart gelegd. Gelukkig is alles goedgekomen en kon ik met een gerust gevoel de douane door en een koffie drinken.Β In het vliegtuig zat ik bij de nooduitgang, dus voldoende beenruimte. Maar helaas wel dichtbij het toilet waardoor continue mensen stonden te wachten voor mijn neus. Helaas kon ik niet slapen tijdens de vlucht. Achteraf was dit prima want zo kon ik in het Nederlandse ritme gelijk meegaan.

Eenmaal in Utrecht aangekomen, bijna 22 uur later, stond daar mijn familie mij op te wachten. Met een groot spandoek, tulpen en een bloemenketting was dit een verrassend onthaal. Ook een beetje emotioneel, aangezien iedereen had gezorgd bij dit moment aanwezig te zijn. Trillend van de kou besloten we snel richting huis te gaan. Eenmaal aangekomen daar, zag ik dat de kamer helemaal versierd was en dat er allerlei lekkere dingen op de tafel stonden. Ik realiseerde me, dat mijn familie heel belangrijk voor mij is.

Travelhotspots.nl Travelhotspots.nl


Hoe is de situatie na twee weken?

Op dit moment zijn we alweer twee weken verder. Waar ik wat moeilijke momenten maar ook zeker leuke momenten heb gehad. Zo genoot ik enorm van een lekkere lange warme douche, een uurtje ouderwets bowlen met mijn broer en zussen en een gezellig avondje springrolls maken. Helaas heb ik ook weer kennis gemaakt met het Nederlandse weer: regen, wind en kou. En de Belastingdienst, de verzekering en een lege portemonnee waren ook belangrijke onderwerpen die eerste twee weken.

Inmiddels is het weer een beetje op orde en zie ik alles weer positief in. Hopelijk kan ik snel aan het werk en weer de eerste reisplannen realiteit laten worden. Want ja, ondanks dat ik pas net weer thuis ben, zijn er alweer nieuwe plannen in mijn hoofd. Ik ben er wel achtergekomen dat reizen echt mijn ‘ding’ is. Ik vond het geweldig om alleen op reis te zijn en had het voor geen goud willen missen.

6 Comments

  • Reply
    Jeffrey
    6 maart 2017 at 07:01

    Hoi Emma,
    Wat een gedoe op het end. Gelukkig is alles toch goed gekomen en ben je gezond en wel weer terug in NL.
    Op naar het volgende avontuur! :-)

    • Reply
      Emma
      7 maart 2017 at 09:55

      Ja dat ging toch even wat anders dan ik had gedacht. Het zoeken naar goedkope vliegtickets is alweer begonnen… En waar gaat jouw volgende reis heen?

      • Reply
        Jeffrey
        8 maart 2017 at 06:53

        Mijn volgende reis? Hmm, ik wil weer heel graag naar New York. De laatste keer dat ik daar geweest ben, heb ik helaas niet alles gezien! :-) Maar als er iets te doen valt op muzikaal gebied (optredens, concerten) in Toronto dan ben ik daar weer van de partij! Ik heb eigenlijk echt geen definitieve plannen.
        What about you? Wat wordt jouw volgende bestemming? Mexico? Waar je nog steeds vol lof over bent of misschien iets zuidelijker, zoals Brazilie, Argentinie of Peru? Hoogwaarschijnlijk wordt het een land waar ze ook Spaans spreken! :-) Succes met je zoektocht! Trouwens, die cupcakes zien er lekker uit!!!

  • Reply
    Herma | 2 Feel Free
    6 maart 2017 at 19:57

    Tjonge wat een gedoe op het vliegveld! Lijkt me wel gek om na 10 maanden ineens weer thuis te zijn, hoor.. moest na 4 maanden al wennen ;) Succes met werk vinden!

    • Reply
      Emma
      7 maart 2017 at 09:56

      Ja is ook wel een beetje gek. Maar aan de andere kant je moet gewoon weer meegaan. Er zit (helaas) niets anders op. Zullen wij binnenkort nog een drankje drinken?!

    Leave a Reply