Persoonlijk

Het avontuur is bijna over

Het avontuur is bijna over. Het ticket naar huis is geboekt en dus het “normale leven” komt steeds dichterbij. Ik moet bepaalde dingen gaan plannen en uitzoeken. In mijn hoofd heb ik alweer lijstjes met wat ik allemaal moet doen. Het liefst wil ik die lijstjes verscheuren en genieten van alles wat ik hier meemaak. Maar ik ben bang dat ik er niet onderuit kan.

 

Gemende gevoelens

Terwijl ik dit schrijf zit ik in een leuk café in de grote stad Mexico City. Met gemengde gevoelens begin ik te schrijven. Gemengde gevoelens omdat ik eigenlijk niet terug wil. Ik heb gemerkt dat deze reis mij veel goeds heeft gedaan. Ik heb veel geleerd van mijzelf en wat ik nou eigenlijk belangrijk vind in het leven. Ik weet hoe mijn leven er in Nederland uitziet en binnenkort weer uit gaat zien. En nu vind ik het natuurlijk super leuk om mijn vriendinnen, familie en oud-collega’s te zien. Ik ga het alleen op avontuur zijn missen. De vrijheid die ik had. De geweldige mensen die ik heb leren kennen. Als ik het voor het zeggen had, zou ik teruggaan naar Nederland en alle belangrijke mensen opzoeken, om vervolgens een volgend avontuur aan te gaan. Nieuwe vrienden maken. Nieuwe plekken ontdekken. Nieuwe reisavonturen schrijven.

Waarschijnlijk heeft elke wereldreiziger dit wel. Het teruggaan naar het “gewone leven” is lastig. Of misschien is lastig niet het goede woord maar dubbel. Natuurlijk ben ik ook blij dat ik gewoon weer de Albert Heijn in kan lopen en precies weet wat het aanbod is. Dat ik gewoon weer wc-papier door de wc kan spoelen. Dat ik elke avond gewoon een warme douche kan nemen. Dat ik op mijn fiets in tien minuten in de stad ben. Dat ik weer mijn eigen taal kan praten. En dat ik niet zo opval met mijn blonde haren. Maar ondanks dat gemis heb ik een onwijs toffe tijd gehad. En ik zou het zo overdoen.

 

2016 was het jaar..

Misschien zijn sommige het alweer vergeten maar mijn reis begon in Canada. Een heel mooi land dat ik zeker nog een keer in mijn leven ga bezoeken. Ik ben er negen weken geweest en ik heb prachtige plekjes ontdekt. Maar er is nog zoveel overgebleven dat ik niet heb kunnen zien. De turkooisblauwe meren, de besneeuwde bergtoppen en de vele nationale parken. Oh oh, als ik er alleen al aan denk boek ik het liefst een vliegticket naar Vancouver in plaats van naar Brussel. Wisten jullie trouwens dat Canada dit jaar 150 jaar bestaat? En dat viert Canada door alle nationale parken gratis toegankelijk te maken voor iedereen. Misschien moeten jullie nog eens nadenken of het niet toch deze zomer Canada wordt. Wil je graag wat meer inspiratie opdoen over een roadtrip in West Canada. Bekijk dan zeker dit artikel. Marcella Molenaar maakte een prachtige roadtrip inclusief video!

Na negen weken ging ik naar Centraal- Amerika. Ik vond het heel spannend om weer verder te gaan en naar landen af te reizen waar de moedertaal Spaans was. Natuurlijk had ik wel een basis Spaans. Maar toch, de spanning was zeker aanwezig. Ik stapte op het vliegtuig in Toronto om een aantal uur later weer uit te stappen in San Jose, Costa Rica. Ik weet nog exact dat moment; ik werd overspoeld door mannen die iets van mij wilden. Daar liep ik dan met mijn grote backpack. Ik had geen wifi en had totaal geen idee waar ik heen moest. Uiteindelijk kwam ik aan in mijn vooraf geboekte hotel. Achteraf een veel te duur hotel. Maar als beginneling weet je niet beter. Hoe dan ook, ik genoot van mijn kingsize bed en nam een verfrissende douche. Ik was trots op mijzelf dat ik het al zover had geschopt. Een korte overstap op San Salvador waar ik totaal geen idee had waar ik heen moest en niemand Engels sprak, was niet makkelijk. Ik was moe en ging maar slapen. Tenslotte was de volgende dag een even intense reisdag.

 

Plannen komen en gaan

Het grappige is dat ik nu schrijf over deze eerste maanden en het eigenlijk lastig is om te stoppen. Maar ik denk niet dat iedereen dit interessant vindt. Dus ik houd het maar bij een beknopte versie.

Tijdens mijn acht weken in Costa Rica kwam het idee om door te reizen in Centraal- Amerika. Ik had veel goede verhalen gehoord over Nicaragua, Guatemala en Mexico. En was dus eigenlijk wel nieuwsgierig geworden. Nieuwsgierig naar het onbekende. Natuurlijk vond ik het wel spannend om alleen te reizen maar ik zag het ook weer als een uitdaging. Maar voordat ik naar Nicaragua ging besloot ik om eventjes naar Panama City af te reizen. Een zeventien uur durende reis. Een lange reis om alleen maar een nieuwe fotocamera te kopen. Uiteindelijk bezocht ik ook maar het Panama Kanaal. Ik was er nu toch. Vervolgens was het paradijselijke Bocas del Toro aan de beurt. Daar genoot ik volop van het prachtige blauwe water. Het was echt even een paradijs. Op dat moment had ik nog geen idee wat Mexico te bieden had.

Na weer een tijdje in Costa Rica te zijn geweest was Nicaragua aan de beurt. Ik moet zeggen dat de eerste ontmoeting een beetje zwaar viel. Ik wist van te voren dat Nicaragua een arm land was maar om dan weer in een onontwikkeld land terecht te komen viel toch zwaarder dan ik dacht. De eerste plek San Juan de Sur was ook niet helemaal mijn plek. Gelukkig heb je dan Skype en een lieve zus die je even een hart onder de riem steekt. Overigens waren de overige plekken in Nicaragua echt super mooi. Ik heb enorm genoten van het eiland Ometepe. Rondrijden op een scootertje en op de mooist afgelegen plekken terecht komen. Ja, het begon wat minder goed maar het was een super bijzonder land. Het was gewoon eventjes wennen.

En toen was Guatemala alweer aan de beurt. Ik startte in Antigua en dat was echt de perfecte plek om te starten. Ik verbleef ik een super fijn hostel en leerde opnieuw hele aardige medereizigers kennen. De stad was iets moderner met meer dan genoeg koffietentjes en vele verborgen binnentuinen. Ik heb daar vele heerlijke koffietjes gedronken. En naast het drinken bezocht ik ook de koffieplantage. Als oud barista was dit super tof om te zien. Een leuke en bijzondere ervaring. Vervolgens ben ik gaan rondreizen in Guatemala. En met als hoogtepunt Semuc Champey verliet ik Guatemala.

Over Belize heb ik wel even getwijfeld. Dat het een dure bestemming was maakte het iets minder aantrekkelijk. Maar dat het een zeer goede plek was om te snorkelen stond vast. Ik hakte de knoop door en ging de grens over. Ondanks dat ik er maar kort ben gebleven ben ik heel blij met de keuze die ik destijds heb gemaakt. De snorkel tour was geweldig. Helaas wel een rib uit mijn lijf. Maar dubbel en dwars waard. De haaien, de roggen, de zeekoeien en de vele gekleurde vissen maakte het tot de beste snorkel tour van mijn leven.

En toen kwam ik terecht in Mexico. Ik kwam in een totaal ander land terecht. Met moderne bussen en bijna geen armoede. Het voelde goede. Ik was daar echt eventjes aan toe. En waar ik eerst nog een plan B had om na Mexico naar Spanje te gaan. Ging ik over naar plan C. Mexico was en is nog steeds geweldig. Ik had van te voren niet gedacht dat Mexico zo groot was. Maar inmiddels na ruim drie maanden ben ik daar wel achter. Ik heb de afgelopen drie maanden enorm genoten van het land. En nu er nog vier weken op de teller staan bezoek ik de laatste plekken op mijn lijstje. Nadat ik Queretaro, Guadalajara, Guanajato en Isla Mujeres heb bezocht staat de teller op 21 plekken. Ik heb dus genoeg tips en leuke informatie over dit veelzijdige land.


Nu heb ik al twee koffietjes op en is het tijd om nog eventjes te genieten van het nachtleven hier in Mexico City. Bedankt voor het lezen!

Travelhotspots.nl

7 Comments

  • Reply
    Irma
    23 januari 2017 at 06:09

    Geniet er nog heel even van Emma!

    • Reply
      Emma
      23 januari 2017 at 16:05

      Dankjewel! Ik reageer later even op je e-mail!!

  • Reply
    Annemieke
    24 januari 2017 at 21:14

    Wij kijken uit naar je thuiskomst, Emma! Nieuwe avonturen en reizen liggen in de toekomst op je te wachten. Maar nu eerst even sparen voor je volgende trip.

    • Reply
      Emma
      24 januari 2017 at 22:13

      Muchas gracias mam! Pronto se obtiene un abrazo!

  • Reply
    Yvonne
    30 januari 2017 at 20:30

    Ik kan me helemaal voorstellen dat je gemengde gevoelens hebt bij het weer terug naar NL gaan! Wat een prachtige reis heb je gemaakt en wat heb je onwijs veel gezien en meegemaakt. Heerlijk om dat gewoon “in the pocket” te hebben. Geniet nog van je laatste tijd en succes met daarna weer settelen!

    • Reply
      Emma
      31 januari 2017 at 16:33

      Dankje Yvonne! Ja, als ik er zo op terugkijk dan heb ik heel veel gezien. Straks nog de fotoboeken en de filmpjes maken… Maak jij ook online fotoboeken van al je reizen?

  • Reply
    Renée
    11 februari 2017 at 23:10

    Ah super leuk geschreven, ik snap heel goed dat je gemengde gevoelens hebt over teruggaan! Ik ben nu ook al aan het denken, nog maar een paar maanden en dan moet ik ook alweer terug… Wat was nu je favoriete bestemming?

  • Leave a Reply