Persoonlijk

Wereldreis week 3-4 | Marokko | chaos en koning beslist

Marokko

Ons eerste deel van de reis zit er bijna op. Maar ik neem jullie nog even mee terug in de tijd. In mijn vorige update vertelde ik meer over het samen reizen met Fernando en over onze planning. In deze update neem ik jullie mee in onze reis naar Marokko.

We hadden het fijn in Malaga. De stad heeft veel te bieden en we genoten van onze fijne Airbnb. Een kleine teleurstelling was wel dat we hadden gehoopt om Caminito del Rey te bezoeken. Dit is een bijzonder wandelpad. Helaas vanwege het slechte weer, overstromingen van rivieren, was het niet mogelijk om met de trein te gaan. We hebben nog andere mogelijkheden uitgezocht maar het zat er helaas niet in. Omdat we toch ruim een week in Malaga verbleven besloten we een dagje naar een andere stad te gaan. Het plaatsje Mijas zag er mooi uit. We gingen naar het busstation en even later stapten we uit in het kleine witte dorp. Wat het bijzonder maakt? Dat het nog zo authentiek is. Kleine winkeltjes, een plein met een aantal cafes, een buurtsupermarkt, geen taxi maar een ezeltje die je de berg op brengt. Perfect om rond te slenteren en foto’s te nemen in de kleine straatjes.

 

Mijas
Mijas
Mijas

Was het onderhandelen over geld al begonnen?

Terug in Malaga was het tijd om onze spullen te pakken en richting Algeciras, een plaats in het zuidelijke deel van Spanje, te vertrekken. We boekten een goedkoop hotel voor een nacht en kochten alvast de boottickets voor de volgende dag. Bij het betalen (€64,-) was opeens de bon op. Hij vroeg aan een collega of de betaling was gelukt of niet. Want normaal kwam er gewoon een bonnetje uit. Toen ik opnieuw het pinautomaat naar mij toegeschoven kreeg vond ik het wel vreemd. Ik dacht toch echt gezien te hebben dat de betaling was gelukt. Ik checkte snel mijn internetbankieren en zag dat het bedrag al was afschreven. Het bewijs liet ik zien en toen was alles opeens goed. Hij stopte er een nieuwe bon rol in en het bonnetje van de betaling kwam uit het apparaat. Dit was het eerste moment dat ik ging twijfelen of dit vaker bij toeristen werd gedaan of dat het toeval was. Het avontuur was duidelijk begonnen.

 

Na drie weken Spanje tijd voor een nieuw avontuur.

De volgende dag was het zover we namen de boot van Spanje naar Marokko. Op de boot moesten we gelijk in de rij staan voor een stempel in ons paspoort. Niet alleen belangrijk om het land in te komen, ook voor Fernando om uiteindelijk langer in Europa te blijven. Zodra hij Europa verlaat stopt zijn telling. Hij mag namelijk negentig dagen in Europa blijven. Als je Europa verlaat, stopt de telling tijdelijk. En op die manier kan hij alle feestdagen in Nederland vieren!!

Na een uur varen kwamen we aan in Marokko. De chaos begon direct. We hadden natuurlijk uitgezocht hoe we naar onze volgende bestemming konden reizen. Maar we werden beiden even overrompeld door alle aandacht die we kregen. Het enige dat we dachten was dat we zo snel mogelijk weg wilden gaan. Maar dat ging helaas niet zo snel.

Het onderhandelen over een taxi naar het dichtstbijzijnde busstation was lastiger dan gedacht. Uiteindelijk kwamen we toch aan bij het busstation waar zo’n vijftig verschillende taxi’s aan het wachten waren op mensen. In Marokko heb je twee soorten taxi’s. Grand taxi’s en petit. Een grand taxi deel je met meerdere personen en vertrekt ook pas als hij vol is. Uiteraard is deze taxi veel goedkoper dan een petit taxi voor alleen jezelf. Bij het uitstappen op het busstation werden we van alle kanten aangesproken. Alleen op de persoon die ‘Chefchaouen’ riep reageerde we. Daar moesten we heen! Gelukkig stond er al een stel uit Argentinië te wachten en vrij snel vertrokken we met zeven man naar deze blauwe stad in Marokko. Om je een indruk te geven hoeveel zoiets kost, wij betaalden €14,50 voor twee personen. En de rit duurde twee uur. Best goede deal toch?

Chefchaouen heeft ons hart gestolen. Wat een mooi dorp is dat. Ondanks alle toeristen is het heel sfeervol. De kleine blauwe steegjes brengen je elke keer weer naar een andere bijzondere plek. Het verdwalen gebeurt elke keer weer. Maar dat hoort bij dit dorp. We hadden gelukkig een goede Airbnb gevonden waar we voor €31 euro per nacht konden slapen en zelfs een ontbijt kregen.

DSC09690
DSC09747
DSC09723

 

Waarom wisten wij dit niet?

Na twee nachten in Chefchaouen was het tijd om door te reizen naar Fez. We gingen ruim op tijd weg zodat we er zeker van waren dat we een busticket konden bemachtigen. Helaas bij aankomst was de bus vol. We moesten drie uur wachten op de volgende bus. Er zat niets anders op dan in een café aan de overkant Marokaanse thee te drinken. Voordat we weer terug gingen naar het busstation besloot ik nog even naar het toilet te gaan. En ik was er al bang voor maar er waren alleen maar van die Franse toiletten.. Waar je als vrouw moet hurken. Iets waar ik echt niet van houd is het dat wel. In de hoop dat ze op het station een ‘normale’ toilet zouden hebben liep ik naar het station. Helaas ook daar hetzelfde verhaal. Uiteindelijk maar toegegeven en naar binnen gestapt.

Het toiletbezoek was uiteindelijk gelukt en met al onze bagage liepen we naar het busstation. We kochten een sandwich en terwijl we die aan het eten waren kwam er een bus aan. De buschauffeur vroeg of wij ook naar Fez gingen. Ik antwoordde dat we ook daarheen gingen maar pas over een uur. “Een uur? Nee, dit is de bus”, antwoordde de chauffeur. Omdat Fernando en ik zo verbaast waren vroeg een andere reiziger hoe lang we al in Marokko waren. Ik vertelde dat we twee dagen geleden waren aangekomen vanuit Spanje. Waarop hij antwoordde of we het niet hadden gehoord over de tijd? De koning had onlangs besloten dat Marokko niet zou meedoen met de wintertijd… Niemand die dat ons had verteld. Wel vielen er direct allemaal puzzelstukjes op zijn plaats. Het ontbijt werd elke keer 45 minuten eerder geserveerd, we misten de zonsondergang en we dachten dat we op tijd bij het busstation waren. Maar dat waren we dus niet.

We stapten de bus in en veranderden direct de tijd van onze telefoon. 

4 Comments

  • Reply
    Monique
    26 november 2018 at 12:33

    Hahaha wat een grapje! Zelfs vanuit India heb ik dat nieuws nog meegekregen :)
    Leuk om je verhaal weer te lezen xx

    • Reply
      Emma
      2 december 2018 at 16:04

      hahah hoe heb je dat meegekregen?? Dankjewel! Ik ben ook erg benieuwd naar een (blog)update vanuit India!!!

  • Reply
    Annemieke
    26 november 2018 at 12:33

    Haha, Zomaar even de tijd kunnen veranderen. ik denk dat onze Willem-Alexander jaloers is op de macht van zijn collega in Marokko.

    • Reply
      Emma
      2 december 2018 at 16:06

      Wie weet ;) Gelukkig kwamen we er na twee dagen achter. Ik ben benieuwd hoeveel toeristen het, net als wij, ook niet wisten.

    Leave a Reply