Persoonlijk

Mexican love | Opnieuw naar Mexico | Diary 1

Mexican love

Een week geleden kwam ik aan in Mexico City. De reis ernaartoe begon nogal chaotisch. De avond voor mijn vertrek kwam ik er achter dat ik mijn oplader van mijn laptop nergens kon vinden. Uren heb ik gezocht, zonder resultaat. En waar ik al bang voor was gebeurde ook; een deel van mijn vlucht werd geannuleerd. De paniek sloeg toe. Hoe zou ik ooit vanuit Amsterdam naar Frankfurt komen? Vele vluchten waren geannuleerd vanwege de storm. Ik zocht het contactnummer van Lufthansa op en na twintig minuten kreeg ik gelukkig iemand aan de lijn. Ze hadden twee nieuwe vliegopties voor mij. Beide opties waren niet ideaal qua tijdstip. Maar op dat moment zat er niks anders op. Ik was gestrest en wilde alleen maar dat ik alsnog kon vliegen naar Mexico. Ik accepteerde het aanbod en terwijl het werd doorgevoerd kreeg ik te horen dat ik al automatisch was overgeboekt. En wel op een directe vlucht met KLM. Ik had zomaar een upgrade gekregen. Dat maakte mijn gestreste avond weer goed.

De volgende ochtend was ik ready om mijn liefde in Mexico weer te zien. Maar opnieuw gingen er een aantal dingen anders dan gedacht. Op het station bleek dat al het treinverkeer gestaakt was. Gelukkig kon mijn vader mij wegbrengen naar Schiphol. Met dertig minuten vertraging vanwege de storm konden we alsnog boarden. Althans dat dachten we. Eenmaal in het vliegtuig moesten we nog wachten op een aantal passagiers, een paar containers met goederen en paarden. Toen dat uiteindelijk gelukt was, gingen we richting naar de startbaan. Net voor het opstijgen werd er omgeroepen of er een arts aanwezig was. Wat bleek; er was iemand niet goed geworden. De piloot besloot om geen 11 uur te vliegen met iemand die last had van ademhalingen en zijn hart. We keerden terug naar de gate en de twee passagiers gingen van boord. Daar kwam wel bij dat de koffers uit het ruim gehaald moesten worden en dat we niet meer genoeg brandstof hadden. Dus moesten we wachten en wachten.. Drie uur later dan gepland stegen we op.

Mexico

Zenuwen bij het weerzien

Bijna zeven maanden hadden we elkaar niet gezien. Ondanks dat we elkaar elke dag hadden gesproken was het moment van weerzien spannend. Ik kwam de schuifdeuren uit en iedereen kent dat moment wel, je kijkt om je heen of je iemand herkent. Tussen alle andere Mexicanen stond daar Fernando. In zijn handen hield hij een mooie bos bloemen. Maar door ook zijn zenuwen vergat hij even de bos aan mij te geven. 

De volgende dag was ik al vroeg wakker. Mede door het tijdsverschil maar ook zeker door het verkeer. Fernando woont aan een drukke doorgaande weg. De hele dag en nacht hoor je vrachtwagens en getoeter. Gelukkig was ik niet moe meer en terwijl Fernando naar zijn werk ging, pakte ik mijn koffer uit en wandelde met de hond. Aan het einde van de middag hadden we afgesproken met mijn nicht en haar Mexicaanse man. Zij wonen in Nederland maar waren nu toevallig ook in Mexico City. We aten met elkaar in een Mexicaans restaurant.. Niet mijn favoriet maar gezellig was het wel.

Mexico

Mexicaanse keuken

Omdat we doordeweeks overdag niet samen zijn, genieten we extra van het weekend. Afgelopen weekend besloten we ergens te gaan ontbijten. In Mexico City in de wijken Roma en Codesa kun je goed en goedkoop buiten de deur eten. Fernando weet dat ik niet echt fan ben van de Mexicaanse keuken, ik weet het, de Mexicaanse keuken is één van de beste keukens ter wereld. Toch vind ik het niet echt super. Dus ik stelde voor om ergens heen te gaan waar we “normaal” konden ontbijten. Als ik dat soort dingen zeg, kan hij er gelukkig om lachen en vraagt dan: “wat is normaal”? We vonden een geschikte plek waar ze zowel voor mij Europese gerechten serveerden als een aantal Mexicaanse gerechten. Ik bestelde een crêpe met verse aardbei, banaan en kaneel. Bij het bestellen dacht ik eigenlijk aan een Franse crêpe maar uiteindelijk kreeg ik een soort Mexicaanse harde tortilla wrap. Ondanks dat smaakte het wel. Fernando wil altijd graag mij nieuwe gerechten laten proeven. Hij is trots op de Mexicaanse keuken en wilt graag dat ik meer proef en mijn mening bijstel. Wie weet op de lange termijn…

Zondag besloten we weer ergens lekker te gaan ontbijten. In de populaire wijk Condesa vonden we een goed restaurant. Helaas waren we niet de enige en moesten uiteindelijk een uur wachten. Maar met veel goede beoordelingen en veel wachtenden moest het wel goed zijn. En dat was het ook! Na het ontbijt besloten we rond te wandelen en foto’s te maken. We vinden fotograferen beide erg leuk dus de hele middag hebben we ons daarmee vermaakt. Het is fijn om samen dingen te ondernemen en te lachen. De zenuwen van een paar dagen eerder zijn helemaal verdwenen en het voelt weer als vanouds.

Mexico
Mexico

Komend weekend gaan we naar zijn ouders in Orizaba. Een schattige plek op vier uur rijden van Mexico City. Inmiddels wordt dit al mijn vierde keer dat ik daar verblijf. Veel reizigers slaan, logisch vanwege tijdgebrek, mooie plekken in Mexico over. Grappig is dat ik soms mensen spreek, zo onlangs ook iemand van werk, die mega enthousiast was over Mexico. Als ik dat hoor, word ik zelf ook gelijk weer enthousiast. Toen ik vervolgens vroeg waar hij allemaal was geweest, want als je zo enthousiast bent moet je wel een aantal plekken gezien hebben. Kreeg ik te horen: alleen Cancun. Dat vind ik altijd wel jammer. Cancun is dé plek voor vooral Amerikanen. Maar kom op jongens, er is zoveel meer te zien. De hele Yucatán regio is mooi maar vergeet ook de andere plekken niet. Zou jij graag naar Mexico willen? En ben jij wel gek op de Mexicaanse (dus geen Tex-Mex) keuken?

2 Comments

  • Reply
    Jessica
    26 januari 2018 at 08:58

    Wat leuk dat het zo snel weer als vanouds voelde, kan me voorstellen dat dat toch best wel spannend is! En Mexico is inderdaad veel meer dan alleen Cancun, wat een reactie ook haha ;p Nog veel plezier daar meid!

    • Reply
      Emma
      13 februari 2018 at 21:23

      Dankjewel voor je reactie Jessica! Het was een zeer geslaagde vakantie ;)

    Leave a Reply