Persoonlijk

Reisupdate 1

Travelhotspots.nl

In mijn eerste reisupdate vertel ik je alles over mijn afgelopen vier maanden alleen reizen. Van het allereerste begin tot waar ik nu ben. 

In mei begon mijn avontuur. Ik vloog in eerste instantie naar Canada waar ik acht weken ben geweest. Ik heb daar een heel mooi land ontdekt en een heleboel mooi dingen meegemaakt en gezien. Van walvissen, beren en elanden spotten tot overnachten in een appartement op de 45e etage in de grote indrukwekkende stad Toronto. Het was een bijzondere tijd in Canada. En ondanks dat het veel geld heeft gekost, zou ik er zo weer heen gaan. Maar mijn vliegtuig stond alweer klaar om naar Costa Rica af te reizen. Een totaal ander en minder ontwikkeld land. Toen ik in de bus zat vanuit de hoofdstad San Jose naar het Caribische kustplaatsje Puerto Viejo werd ik overspoeld door de warmte en indrukken. Het leek alsof ik in het tropische gedeelte van de dierentuin was belandt. Het was benauwd en plakkerig. Maar ondanks de eerste lange busrit van vele, genoot ik enorm van het uitzicht; de jungle van Costa Rica.

Ik begon mijn eerste vier weken in Costa Rica met een taalcursus Spaans. En in het hostel waar ik op dat moment verbleef heb ik hele leuke contacten opgedaan. Misschien was het achteraf niet zo goed voor mijn Spaans. Want dat kwam er natuurlijk niet echt van. Maar de plannen om elkaar weer te zien zijn al besproken. Het leven in Costa Rica had zo zijn ups en zijn downs. Soms moest ik dealen met geen water. En dan bedoel ik een weekend lang geen water. Dus geen afwas, geen douche en dus ook geen toilet. Dat was toen wel even afzien. Of het moment dat mijn fotocamera het begaf. Het is natuurlijk maar materiële schade. Maar het aanschaffen van een nieuwe camera is niet goedkoop en dat zijn toch onvoorziene kosten. Maar over het algemeen heb ik enorm genoten van mijn tijd daar. Zo heb ik voor het eerst in mijn leven aan ziplinen gedaan, luiaards gezien, gesurft en heerlijke smoothies gedronken.

Toen mijn taalcursus was afgelopen, besloot ik om een week naar Panama te gaan. Ik wilde een nieuwe camera kopen en genieten van de eilandengroep Bocas del Toro. Na een week liet ik weer op de grens mijn vliegticket zien en kon ik zo Costa Rica weer binnen wandelen. Na dat wandelen nam ik een bus en nog een bus en nog één. Tot dat ik uiteindelijk in Turrialba aankwam. Ik logeerde daar een tijdje bij iemand die ik had leren kennen. En in het weekend gingen we samen naar het schiereiland Tortuguero. We hebben daar een geweldige kanotocht gemaakt door het regenwoud. Omdat we om 06:00 al vertrokken werden net alle vogels wakker. We voeren stilletjes over de rivier en zagen de mooiste vogels. En ’s avonds waren we getuige bij een bevalling van een grote schilpad. Ter grote van een pingpong bal floepte de eieren eruit. En na het verstoppen van al haar eieren kon ze weer rustig de zee in. In de hoop dat er enkele over een aantal maanden zichzelf zouden bevrijden.

En toen was het moment zover.. Ik ging verder “alleen” op pad. Althans alleen, ja je begint je reis vaak alleen. Maar eindigt vaak met iemand samen. Ik bezocht La Fortuna, de eerste vulkaan die ik zag. Ging daarna door naar Monteverde, waar ik het regenwoud bezocht. Vervolgens was Santa Teresa aan de beurt. Daar genoot ik van de zee en de twee Israelische meiden waarmee ik samen aan het reizen was. Vervolgens gingen we per boot, dat een drama was, naar Jaco. Mijn verwachteging van Jaco waren niet al te best maar al met al was het een prima stop. We bezochten samen met een gids het Manuel Antiono park. Daar zijn al mijn vier bananen afgepakt door een wasbeer. Maar heb ik wel een hoop mooie dieren gespot.

Na ruim acht weken Costa Rica was het tijd voor een nieuw land. Niet alleen ik had er zelf behoefte aan, ook mijn rekening kon een goedkoper land wel gebruiken. Dus we besloten om naar Nicaragua te gaan.

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik mij dat ik, toen ik een jaar geleden met deze reis bezig was, nooit had gedacht zoveel te reizen. Het idee was om alleen naar Canada en Costa Rica te gaan. Langzamerhand veranderen mijn plannen en ideeën. Ik laat mij leiden door mijn gevoel en de reizigers die ik ontmoet. Geen uren voorbereidingswerk om de leukste plekjes te ontdekken. Nee, ik kom zoveel dankzij anderen te weten en op die manier verzin ik elke keer weer een nieuwe route.

De komende tijd is Nicaragua aan de beurt. Ik vraag mij af waar ik naar toe wordt geleid en wat ik ga beleven. Maar die vraag die kunnen we pas beantwoorden als ik de grens oversteek naar een volgend land.

Travelhotspots.nl

4 Comments

  • Reply
    Sabine
    12 september 2016 at 00:58

    Hoi Emma, leuk dat je op mijn blog kwam kijken! En jeetje wat een toffe reis maak jij zeg! Balen dat je camera het heeft begeven. Ik zeg altijd: het belangrijkste op reis is mijn camera, wat geld en de Lonely Planet. Dus als die het begeeft is dat echt heel vervelend. Ik hoop dat je een nieuwe camera hebt kunnen kopen! Ga je ook naar Zuid-Amerika? Ik kan je Colombia echt aanraden haha :P :D Veel plezier!

    • Reply
      Emma
      14 september 2016 at 23:08

      Ja ik baalde ook wel een aantal dagen. Maar het is gelukkig vervangbaar. Ook al was dat wel prijzig.. Maar nu een mooie nieuwe camera terug. Nee niet meer naar Zuid Amerika ik ben juist omhoog gegaan. En mijn laatste land in Midden- Amerika zal Mexico zijn. Maar ik heb zoveel goede en leuke verhalen over Colombia gehoord. Dus wie weet kom ik daar nog ééns! Waar woon jij precies? En heb je veel andere landen in Zuid- Amerika bezocht?

  • Reply
    Annemieke
    13 september 2016 at 16:48

    Bijzonder hoe je langzamerhand in een andere reismodus komt. Van een uitgebreide voorbereiding met een plan B behoefte tot een ” Go with the flow” houding. Loslaten en vertrouwen dat het goed is, zoals het is. Als je dat door op reis te gaan kunt leren dan kom je straks rijker terug dan toen je ging

  • Reply
    Emma
    14 september 2016 at 23:16

    Ja grappig hoe dat gaat. Ook al vertrok ik voor mijn doen vrij onvoorbereid maar alles pakt goed uit. En het bevalt mij wel. Het maakt het reizen ook wel makkelijk. Je weet niet waar en wanneer je volgende bestemming is. Maar je ziet wel waar je naar toe gaat.. Misschien ook iets voor jou?

  • Leave a Reply