Belize Bestemmingen Persoonlijk

Reisupdate 4

Belize

Welkom bij een nieuwe reisupdate. Van mijn reis door Guatemala ging ik door naar Belize. Eigenlijk stond Belize helemaal niet op mijn lijstje. De voornaamste reden was omdat het een vrij dure bestemming is. Uiteindelijk heeft mijn nieuwsgierigheid gewonnen en ging ik met een shuttlebusje naar de grens met Belize.

 

De eerste ontmoeting met Belize

Van te voren had ik besloten om alleen naar het bekende eiland Caye Caulker te gaan. Aangekomen in Belize City nam ik de boot naar het eiland. So far so good. Eenmaal aangekomen op het paradijselijke eiland werd ik door een man met dreadlocks meegenomen naar mijn hostel. Alles op het eiland gaat per voet, fiets of golfkar. Terwijl ik over het witte zand liep met mijn zware backpack en twee tassen, werd ik door iedereen vriendelijk begroet. Het was nog wel eventjes wennen dat het geen “hola” of buenos dias” was maar gewoon “hello”. Iedereen op het eiland spreekt namelijk gewoon Engels. De afgelopen maanden was ik zo gewend om in het Spaans gedag te zeggen, dat het eventjes een omschakeling was.

Bij het hostel aangekomen moest ik eventjes slikken. Het was wel heel basic. Maar wat had ik anders verwacht voor 10 dollar? Ik keek rond en alles speelde zich vooral buiten af. De open keuken, toilet en douche waren min of meer ook buiten. Alles was van hout en metalen platen gemaakt. Gelukkig was het warm weer dus prima om buiten te zitten.

Ik ontmoette daar opnieuw een aardige reisgenoot uit Finland. De allereerste keer kwamen we elkaar in Costa Rica tegen. Vervolgens zagen we elkaar in Nicaragua en je raad het al, ook nog in Guatemala. We wisten beide dat we naar Belize wilde gaan dus spraken we af om in hetzelfde hostel te verblijven. Uiteindelijk kwam er ook nog een aardig Belgisch meisje bij. En zo hebben we met z’n drieën leuke uitstapjes gedaan.

Tussen de haaien

Een van die uitstapjes bestond uit een snorkel tour. Ik kan wel zeggen de beste snorkel tour uit mijn leven. We hadden een “goedkope” organisatie gevonden die ons voor 50 euro per persoon een halve dag meenam op een zeilboot. Uiteindelijk waren we met z’n zessen op de boot. Het begin ging goed. Maar op den duur voelde ik de misselijkheid omhoog komen. Dat was gek want ik heb vaker op boten gezeten en dan had ik nergens last van. Maar dit keer was het anders. Ondanks de misselijkheid genoot ik van het turkooisblauwe water. En na de eerste stop ging het gelukkig alweer beter.

De twee hoogtepunten van de tour waren voor mij het zwemmen tussen haaien en het heel dichtbij een zeekoe ronddobberen. Even zwemmen tussen haaien is makkelijker gezegd dan gedaan. Althans in mijn geval. De tour guide had eten meegenomen en gooide dit rondom de boot. Natuurlijk kwamen alle haaien van heinde en ver snel naar de boot gezwommen. En op dat moment gaf de gids een akkoord om het water in te springen. Iedereen dacht dit is hét moment en sprong dus direct het water in. Ik als enige dacht eventjes; laat ik even kijken hoe die anderen het ervan afbrengen. Blijven ze heelhuids in het water dobberen? Toen ik zag dat, dat het geval was zette ik mijn bril op en sprong ik ze achterna.

belize2


Ons
geluk

Een zeekoe spotten is niet altijd even makkelijk. Tijdens bepaalde maanden in het jaar is het makkelijker om een zeekoe te zien dan tijdens andere maanden. En dan komt er nog bij kijken dat je ze maar net moet zien. Ze komen gemiddeld eens in de vijf minuten naar boven om naar lucht te happen. Maar het kan ook voorkomen dat ze langer onder water blijven. In dat geval kunnen ze zo’n twintig minuten zich niet laten zien.

Na de haaien gingen we met z’n allen opzoek naar de zeekoe. Er waren meerdere zeilboten opzoek naar dit mega grote dier. Een zeekoe moet gemiddeld per dag zo’n 90 kilo aan voedsel binnenkrijgen. Zoveel kilo vergt heel wat uren eten. Ze zijn dan ook ongeveer tussen de 6 en 8 uur per dag bezig met eten. Wat eten ze dan? Voornamelijk bestaat de maaltijd uit zeeplanten. 

We hadden al bijna de hoop opgegeven toen we toch opeens iets in de verte zagen. We konden ons geluk niet op. Hadden we dan eindelijk “beet” ? We kwamen dichterbij en gelukkig was er geen andere boot in de buurt. Op het teken van de gids sprongen we tegelijk het water in. Ondanks dat de zeekoe zich over het algemeen niet zo snel voortzet ging hij best snel. We hadden duidelijk meegekregen dat we niet te dichtbij moesten komen dus we hielden allemaal netjes afstand. Op een gegeven moment bleef de zeekoe even drijven. Dat was perfect om even wat mooie foto’s te schieten en om eens goed te bekijken hoe hij eruit zag. Het leek opeens wel of hij ons aankeek. Dat was ook het moment dat we besloten om hem te laten gaan. We hadden hem gevonden, we hadden mooie foto’s en een geweldige ervaring. We lieten hem rustig zijn tocht onderwater verder maken. Wij keerden om en klommen heel gelukkig weer aan boord.

Drie nachten op een paradijselijk eiland

Na drie nachten op het eiland, besloot ik weer door te gaan. We hadden het hele eiland rondgelopen. We hadden gezwommen. Elke avond de zon zien ondergaan in de zee. En als hoogtepunt de snorkeltour. Ik was weer toe aan een volgende bestemming. Mexico stond op mij te wachten. 

Ondanks dat ik eigenlijk Belize wilde overslaan ben ik ontzettend blij dat ik het toch niet heb gedaan. Ook al heb ik maar één eiland gezien. Het was dubbel en dwars waard. 

1 Comment

  • Reply
    Jessica
    22 februari 2017 at 03:05

    Belize is fijn hè? :) En wat ontzettend gaaf dat je ook nog een zeekoe hebt gezien tijdens het snorkelen!

  • Leave a Reply