Persoonlijk

Travel Diary Mexico | week 1

Weken heb ik uitgekeken naar het moment dat ik weer in het vliegtuig naar Mexico zou zitten.

Wat gebeurde er vooraf?

Op dertien februari van dit jaar, kwam ik terug van een te gekke wereldreis. Het was natuurlijk heel fijn om iedereen weer te zien en te genieten van alle gemakken die Nederland te bieden heeft. Maar al snel keek ik dagelijks op Skyscanner voor een goedkoop vliegticket terug naar México. Helaas kwam de afschrijving van mijn creditcard ook nog om de hoek kijken. En daarbij had ik ook een aantal “familie schuldeisers”. Maar dankzij mijn lieve moeder kon ik met geleend geld toch dat goedkope vliegticket kopen. Voor 434 euro vond ik een retourticket naar Mexico City. Oh, wat was ik blij!

De blijheid moest ik wel even drie maanden vasthouden. Maar dat maakte niets uit. Ik had iets om naar uit te kijken. Langzamerhand begon ik na te denken over welke typische Nederlandse etenswaren ik zou meenemen. En welke plekken op mijn Bucketlist voor Mexico City zouden komen. En ondertussen maar blijven Skypen, Whatsappen en vele foto’s naar elkaar sturen. Want ja, ik ging uiteindelijk terug voor een leuke Mexicaan. Een jongen genaamd Fernando, die ik in de laatste weken van mijn reis had leren kennen. De redelijk korte tijd die we met elkaar hebben doorgebracht voelde goed. Maar mijn vliegticket terug naar Nederland was al geboekt dus moesten we sneller dan gehoopt afscheid nemen.


De dag van vertrek

Op één juni was het dan eindelijk zover. Mijn backpack en koffertje stonden klaar om achttien uur later in Mexico weer uitgepakt te worden. Inmiddels waren de zenuwen naar boven gekomen. Hoe zou het zijn om hem weer te zien? Ongemakkelijk of juist vertrouwd? We hadden tenslotte dagelijks met elkaar gesproken en uren gebeld. In een korte tijd wisten we enorm veel van elkaar. Enerzijds is het natuurlijk lastig dat iemand aan de andere kant van de oceaan woont. Maar ik zie het intensieve contact en elkaar betrekken in elkaars leven door foto’s te sturen als een pluspunt. In die ruim drie maanden hebben we elkaar zo goed leren kennen. Alleen was dat allemaal wel digitaal. Hoe gaat het zijn als we elkaar weer in het echt zien? Goed, daar had ik dus zo’n achttien uur voor om over na te denken.

De twee vluchten gingen beiden goed. De korte tussenstop in Frankfurt was zo over waardoor de lange vlucht van elf uur kon beginnen. En wat een geluk had ik: de hele vlucht had ik de twee achterste stoelen voor mijzelf! Met twee leuke films, lekker eten en uitzicht was ik zeer tevreden. Bij aankomst op het vliegveld in Mexico City begonnen alle checks. Gelukkig had ik in het vliegtuig het formulier al volledig ingevuld dus daar had ik geen problemen mee. En de gestelde vragen bij de douane vielen uiteindelijk ook mee. De Mexicaanse stempel in mijn paspoort was weer binnen! Ondanks dat het voor mij vrij soepel verliep, duurde het langer dan gedacht waardoor Fernando al op mij stond te wachten. Hét moment waar we beiden lang naar hadden uitgekeken. Eventjes was het gek om elkaar weer te kunnen vasthouden. Maar gelukkig was dat moment snel over. We bestelden een Uber en vertrokken naar zijn appartement.


Ontbijten met taco’s

De volgende dag was mijn verjaardag. Ik vierde dat ik maar liefst zesentwintig jaar was geworden. ’s Ochtends werd ik op bed verrast met een verse muffin met een brandende lucifer. Soms moet je creatief zijn toch? Helaas moest Fernando werken die dag, dus was ik op mijzelf aangewezen. Niet zo erg, want zo kon ik lekker in alle rust uitpakken en ergens koffie drinken. Aan het einde van de middag was hij weer terug en lagen er opnieuw een aantal cadeautjes op mij te wachten. Vervolgens gingen we lekker uiteten en proosten we op mijn verjaardag.

De volgende dag was het weekend. We besloten om in een leuke overdekte markt te ontbijten. Ik ben tijdens mijn wereldreis een beetje huiverig geweest over het eten bij kraampjes en in markten. Maar ik gaf het toch een kans. En het smaakte erg goed. Dus bestelde ik snel een tweede taco. Later die dag keken we samen in een Irish pub de voetbalwedstrijd tussen Juventus en Real Madrid. In stijl gingen we beide naar de pub. Helaas was de eindstand voor Fernando een tegenvaller. Gelukkig gingen we ’s avonds weer lekker uiteten en dat maakte het grotendeels goed.

Ziek zijn van de taco’s?

Zondagochtend begon beroerd. Ik hing voornamelijk boven de toilet. Kwam dat dan toch door de taco’s? Omdat we het voornamelijk van de weekenden moeten hebben, omdat Fernando door de weeks werkt, probeerde ik mij er overheen te zetten. We gingen het centrum in. Eerste stop was ergens ontbijten. Althans voor hem, niet voor mij. Vervolgens liepen we door naar San IIdelfonso museum. Waar we uiteindelijk aan een tafel belandden en onze eigen 3D-kaarten maakten. Leuk om zo’n activiteit samen te ondernemen. Het was warm die dag dus aten we, voor mij een droog broodje, in het park. Vervolgens stond museum nummer twee op de planning: Palacio de Bellas Artes. Voor ons beiden viel het binnen een beetje tegen. We hadden er meer van verwacht. Maar leuk om toch eindelijk gezien te hebben en te kunnen afstrepen van mijn Bucketlist. Wat ook op mijn bucketlist stond was een drankje drinken in het gebouw tegenover Bellas Artes. De prijzen in het restaurant vielen enorm mee. Zeker met het uitzicht dat je er “gratis” bij kreeg.

Aan het einde van de middag waren we weer in het appartement. Ik was kapot! Doordat ik bijna niets had gegeten had ik helemaal geen energie meer. Het voelde op dat moment heel dubbel. Aan de ene kant wilde ik uitrusten maar het gevoel van iets moeten ondernemen omdat dit de momenten samen waren, overheerste ook. Uiteindelijk zijn we nog ’s avonds ergens een ijsje gaan eten en redelijk op tijd gaan slapen.

Deze week gaan we naar de kleurrijke, sfeervolle en romantische stad: San Miguel de Allende. Een stad waar ik al langere tijd heel graag naartoe wil. En al helemaal met Fernando. In mijn volgende Diary lees je hier meer over.


5 Comments

  • Reply
    Irma
    14 juni 2017 at 06:43

    Ha Emma,
    Klinkt goed allemaal. Fijn voor je. Zien we je nog wel terug in NL of blijf je daar maar?
    Veel plezier nog!

    • Reply
      Emma
      20 juni 2017 at 23:19

      haha Irma, helaas is mijn vlucht deze zondag al! En woensdag ben ik weer te vinden in Starbucks (Utrecht)!

      • Reply
        Irma
        21 juni 2017 at 09:45

        Leuk voor ons maar minder voor jou, dat kan ik me voorstellen. Wij missen je wel hoor!
        Nog veel plezier en een goede vlucht naar huis. We zien je snel!

  • Reply
    Jessica
    15 juni 2017 at 16:30

    Wat leuk dat het daar zo goed bevalt met je lief! Op het ziek zijn na dan. Ik ben benieuwd naar de rest van je Mexico deel 2 verhalen :)

    • Reply
      Emma
      20 juni 2017 at 23:20

      Ja het ziek zijn was iets minder. Maar de rest van de dagen/weken zijn goed bevallen! Snel komt update twee online ;)

    Leave a Reply