Persoonlijk

Travel Diary Mexico | week 3

Orizaba

Inmiddels ben ik terug in Nederland. Maar jullie weten nog niets over mijn laatste week in Mexico. Dat was namelijk een vrij bijzondere week. Ik was te zien op één van de twee grootste televisiezenders in Mexico en ik ontmoette mijn nieuwe schoonfamilie. Ik werd direct in het diepe gegooid want ik werd uitgenodigd om mee te gaan naar een groot familiefeest. Een Mexicaans feest, waar iedereen alleen Spaans praatte, van taco’s en pittig eten houdt en waar familie enorm belangrijk is. Helaas ontdekte ik ook iets minder leuks. Kijk je mee naar mijn laatste week in Mexico?

 

Doga

Het was dinsdagochtend en ik was aan het wachten totdat een vriendin van Fernando’s broer de hond Ringo kwam ophalen. Ik was van plan om die ochtend in een café te werken met mijn laptop. Maar de plannen veranderden toen de deurbel ging. In het Spaans werd ik begroet en gevraagd of ik het leuk vond om mee te gaan met haar en Ringo. Ik twijfelde eventjes, want ik had tenslotte een ander plan in gedachten. Toch zei ik ja en even later zat ik met Ringo in de auto. Op weg naar? Ik had geen idee. Het werd mij pas duidelijk toen we het appartement van een vriend van haar binnengingen. Ringo voelde zich gelijk op zijn gemak en liet dat maar al te goed merken. Plassen in andermans appartement en het eten van een andere hond opeten. Oh oh, het begon al goed. Even later ging de deurbel en kwam er een filmploeg binnen. Waar was ik terecht gekomen? Dat had ze niet verteld. Toen werd duidelijk dat we een yogales gingen volgen met de drie aanwezige honden. En dat alles werd gefilmd door een cameraploeg. Het grappige aan dit verhaal is dat ik nog nooit aan yoga had gedaan, laat staan met een hond.. 

Na een korte uitleg ging de les beginnen en de ging camera aan. Het idee achter doga – dog yoga is dat je tot rust komt samen met je hond. De hond voelt namelijk de energie van zijn baas. Alleen Ringo is een jonge en zeer actieve hond en het was dus soms lastig om de oefeningen met hem samen te doen. Gelukkig is het toch gelukt om een aantal goede beelden te filmen. Want jawel, ik ben op de nationale televisie gekomen. Op een een van de twee grootste zenders van Mexico. Ben je benieuwd hoe het er aan toe ging? Bekijk dan hier het filmpje (start bij de negende minuut). De kwaliteit van onderstaande foto is erg slecht. Maar zo krijg je toch een indruk van hoe het eruit zag.

Travelhotspots.nl

Mexicaanse schoonfamilie

Zaterdag was het weer tijd voor een weekendje weg. We besloten om naar zijn familie in Orizaba te gaan. Orizaba ligt in de staat Veracruz en op zo’n vier uur rijden van Mexico City. Aan het einde van mijn wereldreis (januari 2017) was ik ook al mee geweest met Fernando naar zijn familie. Toen werd ik gewoon geïntroduceerd als een vriendin en sliepen we ook netjes in aparte kamers. Dit keer was het anders. Hij kon mij nu introduceren als zijn ‘novia’. En met trots heeft hij dat ook meerdere keren gedaan. 

Bij aankomst in Orizaba gingen we samen met zijn broer en ouders uiteten. De tijdstippen waarop ze hier eten is heel anders dan in Nederland. Zo is het normaal om rond 15:30 uitgebreid te lunchen en dan rond 22:00 een lichte avondmaaltijd te eten. Uiteindelijk zaten we rond 16:30 ergens in een restaurant te lunchen. Na de lunch besloten Fernando en ik om samen met één van zijn vele neven en aanhang ergens wat te gaan drinken. 

De volgende dag was het Vaderdag. En dat wordt in tegenstelling tot in Nederland iets uitgebreider gevierd. Zo had de familie van zijn moeders kant, elf zussen en broers, een familiefeestje georganiseerd. Een feestje waar ze mij al te graag mee naartoe namen. Wat ik heb gemerkt is dat Mexicanen heel open zijn. Als je iemand voor het eerst ziet is het vrij normaal om die persoon een enkele kus op zijn/ haar wang te geven. In mijn geval heb ik dus heel wat kussen uitgedeeld. Het scheelt wel dat het gebruikelijk is om maar één kus te geven. Moet je voorstellen dat we iedere persoon drie kussen moeten geven.. 

Al snel werden we op het feestje de keuken in gestuurd, daar stonden grote pannen met Mexicaans eten op het vuur. Iedereen pakte een plastic bordje en schepte van alles wat op het bordje. Op tafel stonden diverse picante sausjes, tortillas en limoenen. Het was een gezellige boel. Mensen zaten aan de grote tafel te eten, sommige stonden in de keuken te kletsen en een aantal zaten aandachtig naar elkaar te luisteren op de bank. Al met al was het een leuke ervaring, zo opgenomen worden in een Mexicaanse familie. 

Minder leuk nieuws..

Helaas is mijn lens van mijn camera in San Miguel de Allende, zie mijn vorige Travel Diary, gesneuveld. Het is gelukkig maar materiële schade maar ik baalde als een stekker. Vooral omdat ik net lekker op dreef was met filmen voor mijn nieuwe YouTube kanaal. Ook kreeg ik veel last van een doorkomende verstandskies. En een verkoudheid die ik erbij kreeg hielp ook niet. Toch probeerde ik te genieten van de laatste dagen in Mexico. Want wanneer ik weer terug kan is nog maar de vraag.

Het laatste weekend in Mexico City hebben we nog extra genoten van elkaar en een aantal leuke dingen ondernomen. Daar vertel ik meer over in mijn allerlaatste Travel Diary. Het moeilijke afscheid nemen, de enorme Gay-parade en de gezellige wijk Coyoacan. Tot snel!

Bedankt voor het lezen!

Lees hier Travel Diary Mexico | week 1
Lees hier Travel Diary Mexico | week 2

No Comments

Leave a Reply